به یاد تمام آن نصفه نیمه قصه ها می توانم بمانم، آنچنان که تو را یارای ماندن و بودن و دیدن نبود...
من به احترام تمام آن عاشقانه های سرد و لبریز از کلیشه ی تو و تمام پسرک های حیران زمانم می مانم.
حال آنکه تو دویدن را بر راه رفتن ترجیح دادی...!
پ.ن ۱:دلم می گوید: پر می کشد برای دوباره بودنتان!!!
پ.ن ۲:ببخشیدش اگر بد عهدی می کند.
پ.ن ۳:چقـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدر این بد عهدی ام لــــــــــــــــــــــــــــــــذت دارد.