سایه ی پاییز

golsana — Wed, 21 Oct 2009 06:47:31 GMT

من نو شده!

golsana — Wed, 18 Mar 2009 17:31:17 GMT

مدت زیادی طول نمی کشد که اما زاده طاهر را پیدا می کنیم، اما پیدا کردن قبر شاملو کار راحتی نیست.

پرس و جو که می کنیم می گویند "قطعه ی ۹ " دست آخر پیش قبر احمد محمود قبر کوچکی را "او" می بیند و صدایم میکند.

هوا کم کم تاریک شده . قبر راشسته اند و دو شاخه گل رویش است. کنار قبری روی زمین می نشینیم.

سیگاری روشن می کند ، اینبار من هم. بی صدا می خندد و می گوید "گل که نداریم، براش یه سیگار می ذارم" و وقتی با تعجب نگاهش می کنم می گوید عاشق سیگار بود کاپتان بلک آلبالویی.

موبایلش را از جیبش می کشد بیرون و آهنگی می گذارد، با اولین نت آهنگ می شناسم "کاشفان فروتن شوکران" را.صدای شاملو بلند می شود.

هوا کاملا تاریک است. قبرستان قشنگی ست. شعر و آهنگ که تمام می شود بلند می شویم، چند قدمی که میروم بر می گردم، خم می شوم قبر را می بوسم. او می خندد.

دم در یک گل فروشی ست ، دو شاخه گل می خریم و برمیگردیم سر قبر شاملو.

golsana — Tue, 02 Dec 2008 20:23:24 GMT

دلم می خواست دیوانه بودم.

از آن دیوانه هایی که یک بند حرف می زنند٬ حرف می زنند ٬ حرف می زنند...

از آنهایی که تو ازشان نمی پرسی که مثلا صدای پرنده ٬ در طاقچه ی خانه ی خاطره های پسر همسایه ی تو چه می کند؟!

تو که نه٬ هیچکس دیگر هم نپرسد!

بپرسد هم جوابی نمی گیرد مگر آن کوزه شکسته ی لگد خورده ی پایین پرده٬ که تا یادم بوده هیچ وقت آنجا ندیدمش!

۳بهمن ۸۶

۰۱:۳۰

پ.ن: کلمه ها فرار می کنند...انگار که می دانند می خواهم در بندشان کنم...نمی شود نوشت...نمی توانم...به گمانم باز هم عقیم شده باشم!!!

golsana — Mon, 27 Oct 2008 18:01:15 GMT

ــ خوابی؟

ــ آره.

ــ بهتر! اینجوری هرچی می گمو فراموش نمی کنی...هه! اصلا نمی شنوی که فراموش کنی.

ــ آره.

ــ تا حالا به روزهایی که نیومدن فکر کردی؟

ــ نه.

ــ به روزهایی که مطمئن نیستی وجود داشته باشن٬ با اینکه می دونی یه چیزی اونجاست . یه چیزی که یادش می مونه...

...

بیداری؟!

ــ ...

golsana — Wed, 24 Sep 2008 23:33:18 GMT

پسر و دختر جلوی بادجه ی بلیط فوروشی قطار ایستاده اند .

دختر سرش را پايين اینداخت ، بی‌ حرکت سمت چپ پسر ایستاده. پسر کمی‌ پریشان به نظر می‌رسد ، چشمان قرمزش دودو میزند. پسر نام شهری را زمزمه می‌کند، بلیط فروش بدون اینکه سرش را بلند کند میگوید: داریم!

نگاه کوتاهی به دختر می اندزد مي پرسد : برای ۲ نفر؟

باد نگاه پسر را میدزدد، چشمان بی‌ رمقش را به دختر می‌‌اندازد ؛که سرش هنوز پایین است.

دختر لبانش را میگزد.

پسر میگوید: نه! یه نفر!

***

پسری گوشه ي یک کافه ي شلوغ و پر دود نشسته.

چیزی نمی نوشد ، چیزی نمی خواند و به جايي نگاه نمی کند. ۲۰ دقیقه ی تمام به سیگار خاموشش پک میزند و در دود غرقه میشود!

golsana — Fri, 19 Sep 2008 23:30:09 GMT

تو امروز را خوب به یاد داری٬ من انگار نه!

روزم را با امید فراموش کردن چرایی یک روز آغاز می کنم.

-چرا؟

خودم هم نمی دانم!

من فقط داشتم لحظه را می گذراندم.

از کجا می دانستم چون تویی امروز را هرگز فراموش نمی کند؟!

من دست پدر را نمی بوسم، هلیا! من زانو نمی زنم.

golsana — Thu, 28 Aug 2008 17:55:18 GMT

من از دوست داشتم فقط لحظه ها را می خواستم!

آن لحظه که تو را به نام می خواندم!

هلیا...

پ.ن:ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ!

از "من" به یک اشاره از او...؟!

golsana — Fri, 20 Jun 2008 02:23:34 GMT

دختر دستانش را جلوی بدنش قلاب کرده و با اشتیاق زیادی برای پسر توضیح می دهد:

-اولین کسی که به شماره ی جدیدم زنگ زد تو بودی!

مکث می کند٬ ابروهایش را در هم می کشد و با صدای دلگیر و کشداری می گوید:

-البته اولیش که مامان بود.

رها٬ می خندد!

-اون که حساب نیست.

نگاهش را از پسر می دزدد و با پایش قوطی خالیِ یک نوشابه را که روی زمین افتاده جابه جا می کند.

-بعدیش هم دوستم بود...

به پسر نگاه می کند: پسر سرش را کج کرده و لبخند پهنی روی صورتش نمایان شده. دختر با صدای زیری می گوید:

-خوب اون حتی یه دقیقه هم نشد...بعدیش هم م......(میم آخر کلمه اش را می کشد.)

این بار پسر با صدای بلند می خندد.

دختر مثلا اخم می کند٬ آرام به پسر نزدیک می شود ــ انگار توی هوا تاب می خورد ــ بازوی پسر را می چسبد ٬ سرش را به آن تکیه می دهد و شروع به راه رفتن می کند٫ می گوید:

-مهم اینه که "من" دلم می خواد بگم تو اولیش بودی٬ نه؟

پسر با سر تایید می کند.

golsana — Thu, 12 Jun 2008 17:11:50 GMT

در را که گشود سرمای عجیبی ابتدا بینی و بعد ریه هایش را چنان پر کرد که دلش نیامد دکمه های پالتوی بلندش را ببندد.پله ها را بدون عجله پیمود...

به ساعتش نگاهی انداخت: اگر همین حالا هم آنجا می بود چند دقیقه ای دیر کرده بود.

پله های میان راه پله و حیاط چنان یخ بسته بود که مجبور شد کاملا به نرده تکیه کند و چنگ بزند تا توانست از آخرین پله سلامت به زمین فرود آید.

روی لبه ی باغچه برف یکنواختی نشسته بود٫ هنوز برف می بارید...ریز و یکدست...

دستش را کاملا باز کرد و روی سطح بدون نقص برف گذاشت و آنچنان با احتیاط این کار را کرد که طرحی که به وجود آمد کاملا طرح دستش بود. اندکی دستش را به یخی دوست داشتنی برف سپرد ٬ بلندش کرد و نگاهی طولانی به اثر آن انداخت: "چه دست کوچولویی"!

اولین بار که دوست سر قرار مانده اش را دیده بود چنین در مورد دست هایش گفته بود و او از شرمی بی دلیل سرخ شده بود و تا لحظه ی خداحافظی دستش را از پالتوی بلندی بیرون نیاورده بود.

رد آن را که نگاه می کرد بی اراده خندید و با خود زمزمه کرد: چه دست کوچولویی!
آرام به سمت پله ها رفت و ٬ روی یکی که از همه خشک تر بود نشست.دست یخ کرده اش را از زیر شال پشمی روی گردن نحیفش گذاشت٬ انگشتانش را اندکی جمع کرد و لحظه ای از سرمای آنها نفسش را در سینه حبس کرد.

لرزش گوشی موبایش تمام ذهنیاتش را بهم ریخت...نمی خواست جواب بدهد.

گوشی چقدر زیر برفها زیبا تر بود!

نگاهی به ساعتش نداخت:

اگر همین حالا هم آنجا بود ٫ او رفته بود!

قشنگی ستاره ها واسه خاطر گلیه که ما نمی بینیمش!

golsana — Thu, 29 May 2008 18:10:43 GMT

من اینجام!!!

زیر درخت ســـــــــــــــــــــــــــیب!